CategorieDiversen

De IND is een rommelpot

De Immigratie- en Naturalisatiedienst (IND) lijdt onder gebrek aan sturing en haperende ict. De situatie lijkt sterk op die bij uitvoeringsorganisaties als het UWV. Maar nu ondervinden asielzoekers de gevolgen.

Een familie, allemaal verschillende namen

Daar stonden ze aan zijn balie bij een gemeente in Zuid-Holland: een familie van vijf vluchtelingen, die op dezelfde dag bij hetzelfde loket van de Immigratie- en Naturalisatiedienst (IND) waren ingeschreven. Hun verblijfsdocumenten hadden ze bij zich, maar daar had de IND een rommeltje van gemaakt – aldus de gemeente-ambtenaar.

„Voor- en achternamen waren gemixt, en de spelling van iedere naam was zo anders dat het leek alsof ze geen familie waren. Deze mensen hadden overal problemen omdat instanties hun papieren en familierelatie niet begrepen. De kinderen konden niet eens naar school.”

 Betalen voor te late dienstverlening

Justitie en Veiligheid, is de grip op de cijfers kwijt, staat in de stukken. Daardoor dreigt het departement dit jaar zo’n 70 miljoen euro te moeten uitkeren aan asielzoekers die te lang moeten wachten op een oordeel van de IND.

De uitgelekte rapporten en de gesprekken die NRC voerde met (oud-)IND’ers, asiel-advocaten en andere betrokkenen tonen dat de onderliggende oorzaken van de wanorde complex zijn en dat het wachten is op een volgend schandaal.

Belasting, CBR, UWV, IND, K*T

Bij de IND-directie Asiel & Bescherming alleen lopen op dit moment simultaan veertig verbeter- en versnellingstrajecten. De situatie lijkt daarmee sterk op die bij andere uitvoeringsorganisaties met problemen, zoals de Belastingdienst, het Centraal Bureau Rijvaardigheidsbewijzen en het UWV. Al is er één belangrijk verschil: bij de IND zijn het geen mondige Nederlanders die last hebben van het falen van de overheid, maar asielzoekers.

ICT werkt niet

Als asieladvocaat Christian van Dijk een dag voor een zitting nog aanvullende documenten van zijn cliënten uploadt naar het digitale systeem van de rechtbank, is hij vaak al te laat. De koppelingssystemen van de IND kunnen zo traag zijn, dat documenten er ruim een dag over doen om op hun bestemming te arriveren. Dat leidt geregeld tot wrevel bij de rechter, en vertraagt zittingen extra, zegt Van Dijk.

De combinatie IND en ict is een ongelukkige. Vanaf 2013 werken IND’ers met Indigo, het hart van de digitaal opererende dienst. Eén van de beloftes bij de invoering was dat asielprocedures sneller zouden worden afgehandeld, maar het systeem creëert zijn eigen problemen. Een voorbeeld: Indigo is een „open systeem” waarin medewerkers een incompleet dossier als afgehandeld kunnen wegklikken zonder dat dat opvalt. Van de duizelingwekkende hoeveelheid analyses die met Indigo gemaakt kunnen worden, komt – mede hierdoor – weinig terecht. Medewerkers vullen dossiers onjuist in, hun managers zeggen daar niets van en de computer protesteert niet als een dossier slecht is ingevuld.

Onduidelijke communicatie met clienten

Pogingen van de IND haar ‘klanten’ digitaal te informeren zijn ook problematisch. De IND wilde helderheid scheppen met de pagina, maar, zegt Vluchtelingenwerk, „asielzoekers raakten in paniek, omdat de webpagina een volstrekt onrealistische voorstelling van zaken gaf. Ze waren al veel langer aan het wachten dan volgens de staatjes van de IND het geval was.”

Einde verhaal voor sommigen

Advocaten die veel met de dienst te maken hebben, melden ook dat informatie verdwijnt. Zoals asiel-advocaat Inge Zuidhoek. „Ik had vorig jaar een cliënt die het lange wachten niet trok, een intelligente jongen met wie ik een goeie band had. Hij stuurde me soms honderd berichtjes per dag. Ik heb heel vaak de IND gebeld om te zeggen: maak haast, met deze man gaat het niet goed. Dat doe ik echt niet zomaar, ik doe dit werk al twintig jaar.”

Kort daarna pleegde de man zelfmoord. „Hij heeft het niet volgehouden. Later bleek dat de IND al die telefoontjes van mij niet kon terugvinden. Door het lange wachten kreeg hij wel postuum de dwangsom uitgekeerd. Daarmee gaan de ouders binnenkort het graf bezoeken.”

Rommeltje bij de IND

Asiel-advocaat Ali Agayev stuurde een origineel document van een cliënt aangetekend per post naar het azc in Ter Apel. Voor de zekerheid faxte hij ook kopietjes van de stukken, met een korte noot: de originele documenten komen eraan. Een paar dagen later kreeg Agayev een reactie van de IND, zegt hij: „‘Hier kunnen we niks mee, dit zijn kopietjes.”’ Wat bleek: de IND had het officiële stuk per ongeluk vernietigd. „Later boden ze daar hun excuses voor aan.”

Foute vragen

Hoe kom je erachter of een asielzoeker homoseksueel is en daarom is gevlucht? Niet door te vragen met wie hij het bed deelde en welke „handelingen” hij verrichtte, zegt asieladvocaat Van Dijk. Hoormedewerkers stelden echter regelmatig dat soort intieme vragen, die volgens het protocol niet mogen, zegt hij. „En mijn cliënten vertellen alles, om aan te tonen dat ze homo zijn.”

IND is niet bij de tijd

Een ander nadeel, zegt asieladvocaat Zuidhoek, is dat de nieuwe krachten basale achtergrondkennis missen. Daardoor stellen ze typische „jongens- en meisjesvragen”. „Zoals: ‘Waar ben je bang voor als je terugkeert naar de Sovjet-Unie? De Sovjet-Unie? Dan denkt mijn cliënt: je hebt geen idee waar ik vandaan kom.” (voor anderen die niet goed zijn in geopolitiek: de Sovjet-Unie bestaat al sinds 1991 niet meer)

Ook Wil Eikelboom, voorzitter van de Vereniging van Asieladvocaten, komt dit soort onwetende IND’ers tegen. „Als een Turk vlucht voor het regime van Erdogan omdat hij aanhanger is van de prediker Fethullah Gülen, dan is het handig om te weten dat Turken zelf de Gülen-beweging ‘Hizmet’ noemen. Nu vraagt zo’n hoormedewerker vaak: Hizmet, wat is dat?”

Ook kunnen nieuw opgeleide krachten volgens VluchtelingenWerk-beleidsmedewerker Lenny Reesink extra streng zijn, uit angst om het fout te doen. „Ik ben heel bang dat er slechte beslissingen worden genomen”, zegt zij.

Ego overwint alles

Ralph Severijns van de Radboud Universiteit interviewde in 2014 en 2015 36 hoor- en beslismedewerkers voor zijn promotieonderzoek ‘Zoeken naar Zekerheid’. Ook bezocht hij IND-locaties in Zevenaar, Ter Apel en op Schiphol. „Wat mij opviel, is dat hoor- en beslismedewerkers die onzeker zijn over een te vellen asiel-oordeel, weinig hulp en houvast krijgen. Medewerkers legden daardoor uiteenlopende accenten: de ene groep IND’ers zag het als hun taak om asielzoekers te helpen hun verhaal goed te vertellen. Een andere groep gaf juist aan dat het hun taak was om verhalen van asielzoekers goed te checken.” De bloedgroepen binnen de dienst duidden elkaar aan als strebers of softies, zegt hij.

Ook viel het hem op dat beslissers solistisch opereerden: „Het was niet duidelijk wanneer mensen een zaak aan een collega moesten voorleggen. Als de ene IND’er me vertelde dat een dossier ook door iemand anders bekeken moest worden, zei de ander: ‘Oh ik dacht dat dat niet meer hoefde’.”

Management is overbodig lijkt het

Het management van de IND was matig geïnteresseerd in de gang van zaken op de werkvloer, zag Severijns tijdens zijn promotieonderzoek. „Als ik een IND’er vroeg: hoe beoordeelt je manager de kwaliteit van je werk, zeiden ze: ‘Vanuit het management komt er nooit iemand kijken hoe je je gehoor afneemt. Ze kijken ook nooit naar de dossiers.’ Dat was het werk van de rechter, vonden de managers.”

Bronvermelding

De ergerlijkste stukken in dit artikel zijn geknipt en geplakt uit het origineel van NRC van 6 maart 2020:
https://www.nrc.nl/nieuws/2020/03/06/traag-chaotisch-onhelder-onwetend-de-ind-wankelt-a3992938

Twaalf ordners: totale opbrengst 1 tientje en 9 cent per kilometer

Jeugdrechtadvocaat Marije Jeltes (42) hangt vanwege de bezuinigingen op de gefinancierde rechtsbijstand per 1 september haar toga aan de wilgen. ‘Dit is niet meer vol te houden.’

Onderstaand verhaal uit het advocatenblad is treffend voor alle advocaten die op toevoegingsbasis werken. Asieladvocaten hebben daar ook mee te maken.  Asielvragers, gezinshereningen, etc  krijgen een advocaat op toevoeging.

Lees verder

Klassejustitie ligt op de loer in de sociaal advocatuur

Bernard de Leest, bestuurslid van de Orde van Advocaten aan het woord bij een protest van advocaten in Den Haag, op 5 en 6 juni 2018, door sociaal advocaten.

De sociaal advocatuur wordt al sinds 2013 op de nullijn gezet, terwijl het werk verdubbeld is. Voor een gemiddelde zaak waar de advocaat 1000 euro voor krijgt, moet 20 uur gewerkt worden, en van die 50 euro kun je geen kantoor draaiende houden.

Het wordt zaak de de minister dit kentert, want anders blijven er geen sociaal advocaten over en komen de minder draagkrachtigen niet meer aan een advocaat. De Leest noemt dit klassenjustitie.

Ook in de vreemdelingenpraktijk speelt dit. Er zijn diverse kantoren die alleen op asiel draaien en waar de advocaten via toevoegingen geld binnen brengen. Kantoorkosten en salarissen voor medewerkers moeten hier ook van betaald worden.

Het item was even te horen op radio1.nl om tien over half acht op 5 juni 2018 maar is daarna niet meer te horen, ook via intenet niets gevonden over dit item, terwijl het wel heel belangrijk is dat de sociaal advocatuur steun krijgt van het publiek, je zal het maar nodig hebben als je ontslagen bent en je recht wilt halen.
Luister hier radio1 https://www.nporadio1.nl/nos-radio-1-journaal/uitzendingen/617334-2018-06-05  vanaf 37:42

 

Lees ook: https://www.mr-online.nl/overheid-lokt-procedures-complexe-wetten/

 

 

Regeerakkoord: Asielaanvrager wordt aangeschoten wild zonder advocaat

In het regeerakkoord is bepaald dat de rechtsbijstand in asielzaken wordt beperkt. Pas na het voornemen tot afwijzing van de asielaanvraag krijgt de asielzoeker een advocaat. Wat betekent dit voor de praktijk? Is het in lijn met Europees recht? En wat zijn de mogelijke gevolgen? 

Hoe is de rechtsbijstand is asielzaken nu geregeld?
In Nederland wordt op het overgrote deel van de asielaanvragen beslist in de algemene asielprocedure (ook wel AA-procedure). Deze asielprocedure duurt in principe acht dagen. Daarin wordt een strak schema gevolgd, waarin op iedere dag een activiteit van de Immigratie-en Naturalisatiedienst (IND) of de advocaat plaatsvindt (zie ook het blog: Herziene Procedurerichtlijn: is de Algemene Asielprocedure een versnelde procedure? en onderstaand schema). Alleen wanneer de IND niet op zorgvuldige wijze binnen acht dagen op een asielverzoek kan beslissen, bijvoorbeeld omdat het erg complex is, dan wordt de zaak doorgestuurd naar de verlengde asielprocedure (ook wel VA-procedure).

De asielprocedure wordt voorafgegaan door een rust- en voorbereidingstermijn van (tenminste) zes dagen. In die periode kan de IND alvast onderzoek uitvoeren naar bijvoorbeeld de documenten van de asielzoeker. Ook kan de IND uitzoeken of een asielzoeker al in een andere lidstaat van de EU heeft verbleven of asiel heeft aangevraagd. De asielzoeker gebruikt deze periode om uit te rusten van de reis en zich voor te bereiden op de asielprocedure.

De asielzoeker ziet gedurende de procedure verschillende malen dezelfde advocaat, die hem wordt toegewezen. De asielzoeker heeft het eerste contact met de advocaat tijdens de rust- en voorbereidingstermijn. De asielzoeker ziet de advocaat opnieuw na het eerste gehoor over diens identiteit, nationaliteit en reisroute. De advocaat bespreekt het rapport van het eerste gehoor met de asielzoeker, schrijft eventueel correcties en aanvullingen op dat rapport en bereidt de asielzoeker voor op het nader gehoor over zijn asielmotieven. Na het nader gehoor bespreekt de advocaat het rapport van het nader gehoor met de asielzoeker en schrijft eventueel correcties en aanvullingen op dat rapport. Wanneer de IND het asielverzoek wil afwijzen, dan brengt hij een voornemen uit. De advocaat kan dan een zienswijze schrijven op dit voornemen. Vervolgens neemt de IND een besluit.

Waarom zoveel rechtsbijstand in de asielprocedure?

Lees verder

Niet Gay genoeg voor de IND

Rian werd bijna doodgeslagen in Irak: Nu moet hij van de IND bewijzen dat hij homo is. Op 2 augustus 2010 kwamen vijf mannen binnenvallen toen hij met twee homoseksuele vrienden zijn negentiende verjaardag vierde. Vóórdat een van de gemaskerde mannen zijn neus brak en hem in coma sloeg, kreeg Rian Al Mamaar een duidelijke boodschap mee: ,,De volgende keer maken we je dood.” Pas drie dagen later kwam hij uit coma.

Rian koos voor zijn leven. De rechtenstudent verliet zijn woonplaats Al Najaf in Irak en alles wat hem lief was. Rian loopt van land naar land met de vluchtelingenstroom mee. Hij dobberde op zee op een overvolle boot. Een angstige tocht: Rian kan niet zwemmen en de boot dreigt te zinken. Iedereen moet zijn bezittingen overboord gooien. Rian komt aan land met niet meer dan de kleren aan zijn lijf, een portemonnee en een mobieltje. Lees verder

Vluchtelingenstroom 2012-2015 in beeld

geenmensisillegaal-kleinDe vluchtelingencrisis sleept zich voort. Dit jaar zijn er tot nu toe meer dan een half miljoen asielzoekers in Griekenland aangekomen.
Die aantallen zijn soms moeilijk te bevatten. Daar kan deze visualisatie bij helpen. De kaart laat zien hoeveel vluchtelingen er iedere dag tussen 2012 en 2015 uit elk land kwamen en waar ze naar toe zijn gegaan. Elk bewegend puntje staat voor 25 mensen.

Waarop is dit gebaseerd?
De weergegeven informatie is gebaseerd op gegevens die zijn gepubliceerd door de vluchtelingenorganisatie van de VN (UNHCR). De visualisatie is ontworpen om een ​​intuïtief begrip van de omvang van het probleem te bieden; routes en reistijden zijn niet nauwkeurig.

De kaart is gemaakt door de Finse site Lucify die daarvoor data van de VN gebruikte.

bekijk de kaart op een nieuwe pagina http://www.lucify.com/embed/the-flow-towards-europe/

Dijkhoff geeft Wilders lik op stuk

klaasdijkhofDe PVV stelt regelmatig scherpe Kamervragen over de stijgende asielinstroom. Meestal geeft het kabinet netjes antwoord, maar staatssecretaris Dijkhoff heeft dit keer een paar originele opmerkingen in zijn beantwoording verwerkt.

Zo geeft Dijkhoff een tip voor als Wilders mensen kent die een asielzoeker in huis willen nemen.

Vraag van Wilders:
Deelt u de mening dat het ongewenst is om van Nederland het Leger des Heils van Afrika te maken? Zo nee, waarom niet?
Antwoord van Dijkhoff:
Ja, wat niet wegneemt dat ik waardering heb voor de diverse initiatieven die het Leger des Heils neemt.

Vraag van Wilders:
Waarom blijft u maar doorgaan met het eindeloos pamperen van gelukszoekers en laat u de Nederlanders stikken?
Antwoord van Dijkhoff:
U vraagt naar het waarom van een niet correcte stelling.

Vraag van Wilders:
Heeft u zelf al een paar asielzoekers in huis genomen? Zo nee, waarom niet?
Antwoord van Dijkhoff:
Nee, noch heb ik daartoe anderen opgeroepen. Over de reden daartoe ben ik u geen verantwoording verschuldigd. Mochten er zich in uw nabije omgeving mensen bevinden die overwegen dit wel te doen, kan daarbij gebruik gemaakt worden van het zelfzorgarrangement dat ik onlangs heb opengesteld.

En tot slot:

Vraag van Wilders:
Kunt u dit keer het fatsoen opbrengen om elke vraag afzonderlijk te beantwoorden? Zo nee, waarom niet?
Antwoord van Dijkhoff:
Het oordeel over de kwalificatie ‘fatsoen’ laat ik aan u, ook omdat het niet ondenkbaar is dat wij over fatsoen verschillende opvattingen hebben.

 

http://www.rtlnieuws.nl/nieuws/binnenland/dijkhoff-geeft-wilders-lik-op-stuk

http://vreemdelingenrechtcom.blogspot.nl/2015/09/dijkhoff-geeft-wilders-lik-op-stuk-erg.html

Ook vier hekken houden ons niet tegen

golfasielSluit de buitengrenzen van de Europese Unie. Stop de opvang van asielzoekers uit andere werelddelen. Dat wil de VVD.

Met het gemeenschappelijke Europese asielbeleid moeten we terug naar de essentie van het internationaal vluchtelingenrecht. Dat betekent dat we in principe alleen Europese vluchtelingen asiel bieden in Europa[1]

 

Kijk eens naar die buitengrenzen, door de ogen van een Afrikaan die zijn leven riskeert om binnen te komen. Dan zie je dat het nooit mogelijk is de grens te sluiten. En wat pogingen daartoe aan gruwelijks met zich meebrengen.[2]

Nieuw is het vierde grenshek, dat Marokko opgetrokken heeft. Vijftien meter voor de Europese grensbarrière. Met wachtposten in het niemandsland.

Het is zo’n hek dat de Europese Unie nooit zou bouwen. Het is niet high tech maar juist vreselijk ouderwets.Met vier rollen scheermesdraad in de hoogte en twee rollen scheermesdraad in de breedte. Vastgemaakt met prikkeldraad.

Wij kennen inmiddels de rolverdeling. De Europese Unie houdt schone handen. Marokko doet het vuile werk. Scheermesdraad en prikkeldraad weerspiegelen de angst voor ons: de gelukszoekers, de vreemdelingen.

Ook vier hekken houden ons niet tegen.

[1]http://www.vvd.nl/nieuws/458/vvd-wil-einde-aan-asielinstroom-europa

[2] https://decorrespondent.nl/2613/Deze-hekken-laten-zien-dat-de-grenzen-van-Europa-nooit-dicht-kunnen/208213429710-14cc6cec

De eeuwige wederkeer van het pardon

martijnstronksPardonregelingen zijn dus uitzonderingen, maar keren telkens terug. Elke poging om bij nieuw beleid degenen die nog onder het oude beleid vallen te ontzien leidt tot jaren juridisch getouwtrek. In plaats van meer orde volgt meer chaos.

Het is duidelijk: de geschiedenis van de pardonregeling zit vol met paradoxen. Hoe komt dat?

Misschien zit het wel zo: hoe meer je om netheid geeft, des te zichtbaarder het wordt als je de boel niet helemaal op orde hebt. Een stofje valt pas op wanneer het huis constant wordt schoon gehouden. Hoe meer we kortom doen om de illegaal uit de samenleving te weren, hoe zichtbaarder deze wordt wanneer hij toch gewoon blijft. Hoe meer je in een sluitend systeem investeert, hoe vervelender het lek.

Dat is misschien wel de crux van deze geschiedenis: hoe meer je om orde geeft, hoe vaker je moet opruimen. Wie tegen illegaliteit is, kan dus nauwelijks om een volgend pardon heen. Hoezeer je dat ook tegen de borst stuit.

Dit artikel werd geschreven door gastcorrespondent Martijn Stronks op De Correspondent.nl en is veel uitgebreider dan het bovenstaande stuk. Lees alles via±

https://decorrespondent.nl/1568/Wie-tegen-illegaliteit-is-kan-nauwelijks-om-een-nieuw-pardon-heen/124943994560-a6f53761

Wereldvluchtelingendag 20 juni

unhcrDat is het vandaag. Er zijn meer vluchtelingen dan ooit sinds 1989, het jaar dat de UNHCR begon met tellen. Het zijn er ook meer dan de Tweede Wereldoorlog veroorzaakte. Er is een gevaarlijk gebrek aan vrede.

Voor het eerst sinds de Tweede Oorlog zijn er wereldwijd meer dan 50 miljoenvluchtelingen, asielzoekers en binnenlands ontheemden. Dat blijkt uit een rapport dat vandaag, op Wereldvluchtelingendag, gepubliceerd is door de VN vluchtelingenorganisatie UNHCR.

Het jaarlijkse Global Trends Rapport, gebaseerd op eigen data maar ook op cijfers van regeringen en NGO’s, toont aan dat eind vorig jaar 51,2 miljoen mensen gedwongen ontheemd waren. Dat is een stijging van zes miljoen ten opzichte van 2012, toen UNHCR wereldwijd 45,2 gedwongen ontheemden telde. Lees verder

© 2020 De Asieladvocaat

Thema door Anders NorénOmhoog ↑